 |
Ναός Αθηνάς Νίκης |
|
|
 Ο ναός της Αθηνάς Νίκης, ιωνικού ρυθμού, τετράστυλος, αμφιπρόστυλος, οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 427 και 424 π.Χ. πάνω στον πύργο που οχύρωνε από τα μυκηναϊκά χρόνια το νοτιοδυτικό άκρο του βράχου της Ακρόπολης. Ο ναός κατέλαβε τη θέση του αρχαιότερου πώρινου ναΐσκου της εποχής του Κίμωνα. Τα λείψανα αυτού του πρώτου λίθινου ναού της θεάς διατηρούνται στον ειδικά διαμορφωμένο υπόγειο χώρο του κλασικού πύργου μαζί με τη βάση του αρχαϊκού της ειδώλου, που είχε διαφύγει της καταστροφής από τους Πέρσες το 480π.Χ. Από την εποχή των περσικών πολέμων η Αθηνά λατρεύτηκε εδώ ως η θεά που έδινε τη νίκη σε πολεμικούς αγώνες. |
|
 |
Ο κλασικός ναός της Αθηνάς Νίκης, κτισμένος εξ ολοκλήρου από πεντελικό μάρμαρο αποδίδεται στον αρχιτέκτονα Καλλικράτη. Πρόκειται για ένα οικοδόμημα μικρών διαστάσεων που διακρίνεται, ωστόσο, για τη χάρη και την κομψότητά του. Δυο κιονοστοιχίες, αποτελούμενες από τέσσερεις ιωνικούς, μονολιθικούς κίονες η καθεμία, πλαισιώνουν τον μικρό σηκό στην ανατολική και τη δυτική όψη, αντίστοιχα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η γλυπτή διακόσμηση του ναού. Αν και η πλειονότητα των αετωματικών γλυπτών έχει χαθεί, είναι πιθανόν ότι στο ανατολικό αέτωμα του ναού παριστανόταν Γιγαντομαχία, ενώ στο δυτικό Αμαζονομαχία. Στη ζωφόρο του ναού, που περιέτρεχε τον σηκό στις τέσσερεις πλευρές παριστανόταν συνέλευση θεών (ανατολική πλευρά), μάχες Ελλήνων με Πέρσες ιππείς (νότια) και μάχες Ελλήνων οπλιτών με άλλους οπλίτες (λοιπές πλευρές). Το μεγαλύτερο μέρος των γλυπτών αυτών έχει σωθεί σε καλή κατάσταση και εκτίθενται σήμερα στο Μουσείο Ακροπόλεως, με εξαίρεση εκείνα που διερπάγησαν από τον λόρδο Έλγιν στις αρχές του 19ου αι. και εκτίθενται πλέον στο Βρετανικό Μουσείο.
|
|
|
 | Το μνημείο κατεδαφίστηκε από τους Τούρκους έως τη στάθμη της κρηπίδας το 1686, τις παραμονές της εισβολής του Morosini στην Αττική, και το υλικό του χρησιμοποιήθηκε για την ενίσχυση των οχυρώσεων της εισόδου της Ακρόπολης. Κατά την κατεδάφιση αυτών των οχυρώσεων το 1835 βρέθηκαν η κρηπίδα του ναού και τα αρχιτεκτονικά του μέλη. Η πρώτη αναστήλωσή του μνημείου που ακολούθησε ευθύς αμέσως από τους L. Ross - Ε. Schaubert - Ch. Hansen - K. Πιττάκη (1835-1845), αποτέλεσε την πρώτη από τις επεμβάσεις στα μνημεία της Ακρόπολης. Η δεύτερη αναστήλωση του μνημείου πραγματοποιήθηκε από τους N. Μπαλάνο και A. Ορλάνδο (1935-1940), προκειμένου να αντιμετωπισθούν τα σοβαρότατα προβλήματα ετοιμορροπίας που παρουσίαζε ο κλασικός πύργος, επάνω στον οποίο ορθώνεται ο ναός.
Πενήντα χρόνια αργότερα, η ανάγκη άρσης όλων των δομικών βλαβών του μνημείου και, παράλληλα, η ανάγκη διόρθωσης παλαιότερων παρατοποθετήσεων επέβαλαν την νέα αναστήλωσή του, η οποία υλοποιείται από τον Οκτώβριο του 2000. |
|
|
|
|
|
|
|
